მარიხუანას ინტენსიური მოხმარება: ახალი კვლევები კიბოს რისკის ზრდის შესახებ

სულ უფრო მეტ შტატში მარიხუანას ლეგალიზაცია ბევრს აფიქრებინებს, რომ ეს ნივთიერება შედარებით უსაფრთხოა. თუმცა, როგორც USC Surgery-ის ექიმთა ახალი კვლევები აჩვენებს, კიბოსთან დაკავშირებული რისკების საკითხი გაცილებით რთულია, ვიდრე ბევრი წარმოიდგენს.

#რა აჩვენა USC-ის კვლევებმა

როგორც ScienceDaily წერს, USC Caruso Department of Otolaryngology-ის ოტოლარინგოლოგმა ნილს კოკოტმა თავის კვლევაში აღმოაჩინა, რომ ადამიანებს, რომლებიც მარიხუანას დიდი რაოდენობით ეწეოდნენ, ფილტვის კიბოს ორივე ტიპის — როგორც წვრილუჯრედოვანი, ისე არაწვრილუჯრედოვანი კიბოს — განვითარების უფრო მაღალი რისკი ჰქონდათ.

კიდევ უფრო შემაშფოთებელია თავისა და კისრის კიბოს მონაცემები. კოკოტისა და მისი კოლეგების მეორე კვლევის თანახმად, არამომხმარებლებთან შედარებით, ყოველდღიური მოხმარება 3.5-დან 5-ჯერ ზრდის თავისა და კისრის კიბოს რისკს. ეს მოიცავს პირის ღრუს, ხახის, ხორხის, ოროფარინქსის (ენა და ლოყები) და მიმდებარე სანერწყვე ჯირკვლების კიბოს.

#რთულია ზუსტი დოზის დადგენა

Keck Medicine of USC-ის გულმკერდის ქირურგი ბრუკს უდელსმანი განმარტავს, რომ ამ ეტაპზე მკვლევრებს ჯერ კიდევ არ დაუდგენიათ, რა დოზაა საკმარისი რისკის მნიშვნელოვნად გასაზრდელად.

"ის, რაც ჯერ არ ვიცით, დოზაზე დამოკიდებულებაა," — ამბობს უდელსმანი. "თუ ადამიანი მარიხუანას იშვიათად — კვირაში ერთხელ, თვეში ერთხელ ან წელიწადში რამდენჯერმე ეწევა, აქვს თუ არა მას იგივე რისკი? ჩემი ვარაუდით, რისკი ალბათ მინიმალურია."

ამჟამად ცნობილია მხოლოდ ის, რომ ადამიანებს, რომლებიც ბევრ მარიხუანას ეწევიან (იმდენად, რომ უვითარდებათ დამოკიდებულება ან საავადმყოფოში მკურნალობა სჭირდებათ), კიბოს განვითარების აშკარად უფრო მაღალი რისკი აქვთ.

#საკვები პროდუქტები და მოხმარების სხვა მეთოდები

მოწევა მარიხუანას მიღების ერთადერთი გზა არ არის. კარგი ამბავი ისაა, რომ მისი საკვები პროდუქტების სახით (edibles) მიღება, როგორც ჩანს, ფილტვის კიბოს რისკს არ ზრდის.

"ალბათ, არა," — ამბობს უდელსმანი. "რისკის დადგენა უფრო რთულია, რადგან ჯერ კიდევ არ არსებობს საკმარისი მონაცემები, თუმცა, ამ მომენტისთვის მარიხუანას შემცველ საკვებ პროდუქტებსა და ფილტვის კიბოს შორის კავშირი არ ჩანს. მიუხედავად ამისა, ჯერ არ ვიცით, არსებობს თუ არა კავშირი კიბოს სხვა ტიპებთან."

#ვეიპინგი და მისი რისკები

როდესაც ელექტრონული სიგარეტები პირველად გახდა პოპულარული, ბევრმა იფიქრა, რომ ვეიპინგი უფრო უსაფრთხო იქნებოდა. თუმცა, ექიმები ახლა ვეიპინგთან დაკავშირებულ სერიოზულ ანთებით დაავადებებს აწყდებიან.

"ჩვენ ვეიპინგისგან გამოწვეული ძალიან მძიმე ანთებითი დაავადებების დანახვას ვიწყებთ, რომლებიც არ არის კიბო," — ამბობს უდელსმანი. ვინაიდან ვეიპინგი მხოლოდ ბოლო 15 წელია ფართოდ გავრცელდა, მკვლევრებს ჯერ არ ჰქონიათ საკმარისი დრო იმის დასადგენად, ზრდის თუ არა ის ფილტვის კიბოს რისკს.

#რატომ ზრდის მარიხუანას კვამლი კიბოს რისკს

უდელსმანის თქმით, ყველაფერმა, რაც ხანგრძლივ ანთებას იწვევს, დროთა განმავლობაში შეიძლება კიბოს რისკი გაზარდოს. თამბაქოს კვამლი 7000-ზე მეტ ქიმიურ ნივთიერებას შეიცავს, რომელთაგან დაახლოებით 70 ცნობილი კანცეროგენია (ასოცირდება კიბოსთან). ამ ნივთიერებების ნაწილი მარიხუანას კვამლშიც გვხვდება.

გარდა ამისა, THC (ტეტრაჰიდროკანაბინოლი), მარიხუანას მთავარი ფსიქოაქტიური კომპონენტი, პოლიციკლური არომატული ნახშირწყალბადების (PAHs) კონვერსიასთანაა დაკავშირებული. ამ ნაერთებს ანთების გამოწვევა და დნმ-ის დაზიანება შეუძლია.

"როდესაც ხდება ანთება და დნმ-ის ცვლილებები, თქვენ კიბოს განვითარების რისკის ქვეშ ხართ," — განმარტავს ექიმი.

#იშვიათი თუ ინტენსიური მოხმარება

მიუხედავად ამ აღმოჩენებისა, უდელსმანს არ მიაჩნია, რომ რეკრეაციული მარიხუანას მოხმარება ფილტვის კიბოს ეპიდემიას გამოიწვევს.

"ნაკლებად მაშფოთებს იშვიათი მოხმარება და ის მცირე ანთება, რომელიც მან დროებით შეიძლება გამოიწვიოს. სავარაუდოდ, სხეული ამისგან ძალიან სწრაფად, მინიმალური ზიანით აღდგება," — ამბობს ის.

"უფრო მეტად მაღელვებს ქრონიკული, ინტენსიური მოხმარება — როცა ადამიანები მარიხუანას ყოველდღე, დღეში რამდენჯერმე იყენებენ. სწორედ ამ დროს შეიძლება დაიწყოს დაზიანებების დაგროვება. დღევანდელი მონაცემებით, თამბაქოს მომხმარებლების მსგავსად, კიბოს განვითარების რისკის ქვეშ სწორედ ასეთი ადამიანები არიან."

მათ, ვინც მარიხუანას ინტენსიურად მოიხმარს, ამ ჩვევის შესახებ თავიანთ ექიმთან უნდა ისაუბრონ. ექიმს შეუძლია, დაეხმაროს მათ კიბოს ინდივიდუალური რისკის შეფასებაში და გადაწყვიტოს, საჭიროა თუ არა დამატებითი სკრინინგი ან სხვა პროცედურები.